Gdy bogów ogarnął gniew, ponieważ ludzie robili wszystko, co było zakazane, zebrali się, aby uradzić, jak można ich ukarać. W koń­cu wszyscy bogowie zgodzili się co do tego, że człowiekowi należy odebrać szczęście, ponieważ bez niego na pewno nie będzie mógł nic uczynić. Na pytanie, gdzie można by szczęście ukryć, pierwszy z bo­gów odrzekł: „Wiem, ukryjemy je na najwyższych szczytach gór, bo tam ludzie nie dotrą nigdy". „Nie - powiedział drugi bóg. - W poszu­kiwaniu szczęścia pewnego dnia ludzie dotrą także i tam. Sądzę, że powinniśmy je ukryć w najgłębszych otchłaniach oceanów!" Wtedy zabrał głos trzeci bóg i rzekł: „Również i tam ludziom uda się dotrzeć w poszukiwaniu szczęścia. Ale wydaje mi się, że znalazłem najlepsze rozwiązanie:

Ukryjemy szczęście w człowieku, w nim samym, bo tam na pewno nigdy nie będzie go szukał!" Tą propozycją byli zachwyceni wszyscy bogowie.

Nasza zdolność do bycia szczęśliwym nie jest niczym innym, jak, w pewnym uproszczeniu, umiejętnością wywierania pozytywnego wpływu na nasze życie za pomocą twórczej mocy myśli, wiary i ufno­ści.

Wszystko jest przecież energią, a każdy strumień energii podlega prawu przyczyny i skutku. Jak wewnątrz, tak na zewnątrz. Jak na gó­rze, tak na dole. Wszystko płynie i wszystko jest zawsze w ruchu; ni­gdzie w przyrodzie nie występuje stagnacja i bezruch.

Autor nieznany / pochodzenie nie znane / w wypadku watpliwosci co do praw autorskich prosimy i informacje.