Zazwyczaj idzie się do psychologa lub psychiatry, aby uzyskac ulgę. Powtarzam — ulgę, a nie po to, aby się wyleczyć.
Jest taka opowiastka o Johnnym, który — jak utrzymywano — był trochę niedorozwinięty umysłowo. Jednakże, jak się to potem okaże, wcale tak nie było. Johnny brał udział w zajęciach plastycznych w szkole specjalnej, gdzie dano mu do zabawy plastelinę. Wziął kawałek plasteliny, poszedł w kąt i zaczął się nią bawić. Podchodzi do niego nauczyciel i mówi:

— Cześć, Johnny.
Na co chłopiec odpowiada:
— Cześć.
Z kolei nauczyciel:
— Co trzymasz w ręku? Johnny odpowiada:
— To jest kawałek krowiego łajna.
— Co z niego zrobisz? — kontynuuje rozmowę nauczyciel.
— Nauczyciela — odpowiada chłopiec.
,,No cóż, Johnny znów cofnął się w rozwoju" — pomyślał nauczyciel. Woła więc dyrektora, który akurat obok przechodził i oświadcza:
— U Johnny'ego obserwuję regres.
Dyrektor podchodzi więc do Johnny'ego i mówi:
— Hej, synu. Na co Johnny:
— Hej.
Dyrektor pyta następnie:
— Co tam masz w ręku? A on odpowiada:
— Kawałek krowiego łajna.
— Co z tego zrobisz? — pyta dalej.
— Dyrektora.
Dyrektor dochodzi do wniosku, że Johnnym powinien zająć się szkolny psycholog. Polecił, by posłano po niego. Psycholog jest mądrym gościem. Przychodzi i mówi: — Cześć, Johnny.
Na co chłopiec odpowiada:
— Cześć.
Psycholog mówi dalej:
— Wiem, co masz w ręku...
— Co? — pyta chłopiec.
— Kawałek krowiego łajna.
— To prawda — odpowiada Johnny.
— I wiem, co z niego robisz.
— Co? — pyta chłopiec.
— Robisz psychologa.
— Nieprawda. Nie mam wystarczającej ilości krowiego łajna!