ROZDZIAŁ I

Działo się to w czasach, gdy Chrystus głosił ludziom swą naukę. Nauka ta była tak zrozumiała i stosowanie jej w życiu tak łatwe, tak widocznie uwalniała ludzi od zła, że nie sposób było się jej oprzeć. Nic nie mogło położyć tamy jej rozpowszechnianiu.

Belzebub - ojciec i władca wszystkich diabłów - przestraszył się. Wiedział dobrze, że jego władza nad ludźmi skończy się na zawsze, jeśli Chrystus nie wyrzeknie się głoszenia swej nauki.

Krocz spokojnie wśród zgiełku i pośpiechu - pamiętaj jaki pokój może być w ciszy. Tak, to możliwe, nie wyrzekając się siebie, być w dobrych stosunkach z innymi ludźmi.

Trzech uczniów zdawało ostateczny egzamin na uzdrowicieli najwyższego stopnia. Po latach nauki ich wiedza była niemal równa wiedzy ich mistrza.

Mistrz po kolei pytał każdego z nich i oceniał ich wiedzę oraz umiejętności. Każdemu zadawał inne pytania, pozwalając wszystkim słyszeć pytania i odpowiedzi pozostałych.

Przypowieść o tym, jak pewnego razu do kurnika zostało podrzucone jajo orła.

Orzeł wykluł się razem z innymi kurczakami, a że był przekonany, że jest kurą... więc żył jak kura, jadł jak kura, spał jak kura i myślał jak kura ... Bo innego życia nie znał.

Pewien indiański chłopiec zapytał kiedyś dziadka:...

- Co sądzisz o sytuacji na świecie?.... Dziadek odpowiedział:....

- Czuję się tak, jakby w moim sercu toczyły walkę dwa wilki. Jeden jest pełen złości i nienawiści. Drugiego przepełnia miłość, przebaczenie i pokój....

- Który zwycięży? - chciał wiedzieć chłopiec....

- Ten, którego karmię - odrzekł na to dziadek /Autor nieznany

Pewnego razu dwóch świętych mężów wędrowało ścieżką przez las w pobliżu Neapolu. Na pochylonych głowach mieli głęboko naciągnięte kaptury, które ograniczały im w znacznym stopniu pole widzenia, kiedy tak szli mamrocząc modlitwy. Doszedłszy do wąskiego strumyka zatrzymali się.